Freelancer
Kor Goutbeek
Nou heeft iedereen ook zo zijn persoonlijke pre-occupaties als het op smaakbederf aankomt. Een van mij is 'freelancer'. Ik kan dat niet meer horen zonder een wereld te zien opdoemen van Gakverklaringen, "o, kon je geen werk krijgen?", rokerige zolderkamertjes, tweedehands pc's, nachtelijk gewacht op inspiratie, bijna lege wijnflessen, gebroken relaties en dagelijks terugkerende, hopeloze klachten over de KPN, onderbetalende opdrachtgevers, UPC, opdrachtgevers die te weinig betalen voor herplaatsing, PTT-post, opdrachtgevers die daar zonder gemotiveerde vooraankondiging mee ophouden, en - natuurlijk - de NS.
Als paraplu-aanduiding voor de diverse deiners pleitte ik daarom voor de term 'zelfstandige communicatie professionals'. Dat smaakt meer naar een kantoor aan een lommerrijke singel, offertes en briefings, een fonkelnieuwe Opel Zafira voor de deur, solide uurtarieven en om zes uur bij gezellig glimlachende gezinsleden achter de groente.
Maar. Laatst sprak ik een hoofdredactrice. Zij dacht er al tien jaar over om voor zichzelf te beginnen en gaat dat binnenkort misschien zelfs wel doen.
Ze vroeg me: "En, wat doe jij?" "Ik ben zelfstandig tekstschrijver" "Oooh... freelancer" Voor dat woord aan haar lippen ontsnapte gaf ze het een klank, waarmee ze voor mij de wereld openvouwde van een fluitende avonturier die met zijn knapzakje langs zonnige wegen trekt, met opgeheven hoofd de toekomst tegemoet. Een toekomst vol uitdaging, dat wel.
Volgende week: Erik de Vries